Typisch Ruhrgebied

Barbecueën in de volkstuin, voetbal in het stadion en suikergoed uit de kiosk - dat is in het Ruhrgebied typisch voor het leven met elkaar. Dit nabuurschap en gezellig samenzijn wordt vooral gewaardeerd door jonge gezinnen.

Voetbal is passie - dat weten zelfs de allerkleinsten al. Foto: RVR/Oberhäuser
Foto: Voetbalfans. Foto: RVR/Oberhäuser

Voetbal in de regio

Voetbal en het Ruhrgebied horen al heel lang bij elkaar, maar het spel moest eerst terrein winnen ten koste van het turnen als traditionele sport in de regio. In 1892 werd de eerste echte voetbalclub opgericht in Witten. Tegenwoordig zijn de fans fervente aanhangers van Schalke 04 en Borussia Dortmund. Met het Signal-Iduna-Park staat het grootste Duitse stadion in elk geval in Dortmund – volgens een beoordeling van de Britse krant 'Times' uit 2009 het mooiste stadion ter wereld.

Nachtelijke impressie van het wereldcultuurerfgoed Zollverein, beroemd als mooiste mijn ter wereld. Foto: Thomas Willemsen / fotodatabase Zollverein
Foto: Nachtelijke impressie van het wereldcultuurerfgoed Zollverein. Foto: Thomas Willemsen / fotodatabase Zollverein

[Translate to Niederländisch:] Hier grüßt man mit
"Glück auf!"

Apotheken, hotels en biersoorten in de regio hebben een 'Glück auf' in hun naam. Met 'Glück auf, der Steiger kommt' (Glück auf, de mijnopzichter komt) groetten de mijnwerkers onder de grond hun mijnopzichter, de chef. Het mijnopzichterslied met de mijnwerkersgroet is nog altijd populair. Er werken nu nog ongeveer 20.000 mensen in de mijnen van het Ruhrgebied. In 2018 is het werk in de mijnen definitief ten einde.

„Hömma“ betekent "Hör mal zu, bitte!”, “luister eens”.

Het markante Ruhrduits heeft bijna van alle talen ter wereld wat gebruikt. Vooral immigranten brachten uitdrukkingen mee zoals het Poolse 'Mottek' (hamer), het Franse 'aus der Lamäng' (uit het vuistje) of het Spaanse 'Karacho' (in razende vaart). Meer dan 30 karakteristieke eigenschappen maken het Ruhrduits onmiskenbaar – typisch zijn 'dat' in plaats van 'das' en 'Tach' in plaats van 'Tag'. Deze taal verspreiden cabaretiers zoals Helge Schneider, Herbert Knebel, Dr. Stratmann en Atze Schröder tot ver buiten de grenzen van de metropool Ruhr – tot groot genoegen van ingezetenen en fans in het hele Duitse taalgebied.

De kiosk op de hoek is bijna altijd open. Foto: RVR/Ziese
Foto: Kiosk. Foto: RVR/Ziese

Dagelijks proviand uit de kiosk op de hoek

Met de industrie kwamen de kiosken naar het Ruhrgebied, waar arbeiders hun honger stilden en hun dorst lesten. Er zijn nog steeds 18.000 kiosken, die de concurrentie van supermarkten en tankstations dapper trotseren. Want kiosken bieden meer dan snacks en dranken: Bij een zakje gemengd snoep biedt de eigenaar een luisterend oor of men hoort de laatste nieuwtjes uit de buurt.

Volkstuintje – strikte idylle

De zogenaamde 'Schrebergärten', de volkstuintjes, werden typisch voor de regio, omdat industriëlen land aan hun arbeiders ter beschikking stelden. Zelfgekweekte groenten en vlees van eigengefokte konijnen waren lange tijd een welkome aanvulling op het menu. Tegenwoordig zijn de volkstuintjes vooral bedoeld om in te recreëren. Het belangrijkste deel van elke tuin is het tuinhuisje, waarin echter niet mag worden overnacht. Vroeger bepaalden strikte regels de lengte van het grasveld en de hoogte van de heggen. Tegenwoordig zijn de omgangsvormen wat losser, vooral bij de nieuwe initiatieven en verenigingen die jonge gezinnen aantrekken.